«

»

Bericht afdrukken

Bij ‘Mon Plaisir’ is het een en al rozenpracht!

Vanaf juni staat ‘Mon Plaisir’ vol met planten en bloemen in zachte tinten en met fijne parfums. Met name de oude en Engelse rozen voeren je nu even weg naar de dromerige tijden van Romantiek en Belle Epoque.

Mon Plaisir 03

Een liefhebberij is het niet. Die omschrijving is te gratuite en doet geen recht aan de liefde, energie en tijd die Ger en Ellen Schoots aan hun tuin besteden. Als woord komt passie meer in de buurt, maar overdrijven moeten we dat ook weer niet, vindt Ellen. “Wij vinden het prettig en ontspannen om in de tuin bezig te zijn. Dat doen we met inzet en vakmanschap, maar we doen het óók op een manier die bij ons past. Hebben we geen zin of tijd, dan kunnen we het onderhoud gemakkelijk laten. Een ‘must’ is het namelijk nooit.”

Ligusterhagen

Met Ger en Ellen Schoots zitten we beschut achter de ligusterhagen op dat wat vroeger de ‘bleek’ was. Nu liggen hier geen lakens, maar oude tegels die ooit nog op de zeewering van de Oosterschelde hebben gelegen. Vanaf hier begint de siertuin die beiden eind jaren negentig hebben aangelegd toen Schoots met de renovatie van ‘Mon Plaisir’ begon. “Net als het huis was ook de tuin volkomen verwaarloosd. Hier waren enkel wilgen, populieren en een boomgaard waar niemand meer naar omkeek. Het voordeel van zo’n situatie is natuurlijk wel dat je alle kansen hebt om naar eigen inzicht te gaan ontwerpen en renoveren.”

Boerentuintje

Met een perceel van ruim eenentwintigduizend vierkante meter biedt de oude hofstede bij Burghsluis elke tuinliefhebber een zee aan ruimte en mogelijkheden. Dat perspectief zag Schoots ook toen hij de historische boerderij in 1997 kocht. “Wij zijn echte tuin- en rozenliefhebbers en hebben al snel na de start ook een tuinplan gemaakt en uitgevoerd.”

Mon Plaisir 01

 

Tegen de dijk ligt nu hun voortuin met daarnaast het ‘bos’ zoals ze dat deel bij de boerenschuren noemen. Achter het woonhuis ligt de siertuin met aansluitend het ‘boerentuintje’ waar Ellen de scepter zwaait. Wat verderop is er dan nog een boomgaard met aangrenzend een hectare landbouwgrond die verpacht is en die toegankelijk is via een dam.

Witte pracht

Bij het ontwerpen van de tuin heeft Schoots zich laten inspireren door Elisabeth de Lestrieux. “Jaren geleden was zij zeer populair en publiceerde vele tuinboeken. Haar ideeën heb ik voor het ontwerp van deze formele tuin gebruikt. Er is een centraal pad met links en rechts symmetrische compartimenten.”

Mon Plaisir 02

Elk van de vakken staat in deze maanden vol met bloemen en planten in witte, blauwe en violette kleuren. In het midden van elk vak staat een treur-es dat een mooi licht blad heeft en waar het licht nu mooi door komt. Maar waar iedereen even stil van wordt, dat is de fraaie witte pracht van de rozenbogen in het midden. Met twee klimrozen aan het begin van elke boog zorgen zij voor een abundante bloemenrijkdom die de tuin in deze maanden een wonderlijk mooi cachet geeft.

 Klinkende namen

Beiden hebben een grote liefde voor tuinen. Met name Ger heeft daarbij een expliciete voorliefde voor oude en Engelse rozen. In hun tuin is dat ruimschoots te merken want die rozen staan overal geplant. Alle zijn het sterke, gezonde en vaak heerlijk geurende rozen die ver dragen en ook nog eens klinkende namen hebben. Ger en Ellen kunnen ze moeiteloos benoemen. En lukt dat niet meteen, dan is er altijd wel een naamkaartje waar even op gespiekt kan worden.

We staan stil bij de ‘Francis Lester’, een roos met grote bossen kleine witte bloemen en bij de ‘Bobby James’, een krachtige groeiende klimroos die hoog en breed wordt en in de zomer met grote schermen bloemen komt. Wat verderop gaat de bewondering naar de Toby Tristam met zijn even rijkelijk bloei, de Felicitae Perpetuae en de Seagull. Ger: “Deze Seagull is eveneens een groeikrachtige roos die eens per jaar een enorme overvloed aan kleine bloemetjes met fel gele meeldraden produceert. Net als de ‘Bobby James’ is dit een zogenaamde Rambler Rose. Dat zijn rozen die van oorsprong af de functie hadden om bijvoorbeeld de open kruinen van oude fruitbomen te bedekken.”

Mon Plaisir 07

Drop en anijs

In de ochtend hebben Ger en Ellen nog aan de achterkant van het huis ontbeten. “Dat is een van die momenten dat je de geuren van de rozen goed ruikt. Veel rozen hebben een parfum dat ver draagt.” Voor de zintuiglijke sensatie gebruiken we de neus, een andere keer gaan de handen even door de bloemen in de perken. Dat doen we bij het kattenkruid en de slanke agastache foeniculum met zijn kleine paarsviolette lipbloemen. “In de winter zijn kattenkruid en dropplant verdwenen,” zegt Ellen, “maar elk jaar komen ze trouw weer terug. De bloemen geuren naar drop en smaken naar anijs. Daar komen altijd veel vlinders en bijen op af.”

Mon Plaisir 04

Goed gevulde roos

We lopen door naar het boerentuintje, het zonneterrasje en de boomgaard. Overal is het fleurig en overal komen we oude rozen, klimrozen, heesterrozen of engelse rozen tegen. Een aardige wetenswaardigheid volgt dan al snel. Zo ook bijvoorbeeld over de ‘Souvenir De La Malmaison’. Dat is een sterk geurende, goed gevulde roos met een zachtroze tot witte kleur en herbloeiend, zegt Ger. “De bloemen zijn erg groot en mooi gekwartierd, maar kunnen slecht tegen de regen. Bij vochtig weer zijn ze na een paar dagen al bruin. Maar komen ze weer in bloei, dan zijn ze weer even fantastisch.”

Oude en Engelse rozen

Oude rozen hebben een bijzondere charme vanwege de vorm van de bloem, hun delicate geur en kleur. Eind jaren zestig werden deze rozen gecombineerd met meer moderne rassen die groeikrachtig waren en goed konden doorbloeien. Hieruit ontstond een nieuw sterk en nostalgisch ras van zwaargevulde en sterk geurende bloemen: de Engelse rozen. Vanwege hun groeikracht hebben oude en Engelse rozen veel ruimte nodig. Grote tuinen als die van ‘Mon Plaisir’ zijn dan ook ideaal.

Ook de ‘Albaroos’ is van een delicate schoonheid. “Het is een heel oude, sterke roos die om de geur gekweekt is en bestand is tegen bijna alle ziektes. Het is een roos die maar weinig aandacht vergt, die veel bottels krijgt en waar veel vogels op af komen.”

Mon Plaisir 05

Met de blik op de vakken wijst Ellen op de grote Salvia’s met hun prachtig blauwe bloemen en op de Monarda’s, een bergamotplant met stevige stengel en met een wat sprieterige rode tooi. Ze staan in een groepje bij elkaar, net als het Zeeuws knoopje en de Phlomis. “Deze Phlomis zie je vaker in tuinen. Dat is te begrijpen want het is een heel decoratieve plant. Op de stengel zitten bloemenkransen, soms zitten er wel vijf boven elkaar. Je ziet ze veel in het geel, maar hier hebben we ze in het roze.”

Sappige appel

Om de hoek bij het beschutte zonneterrasje staat hortensia. Daarnaast kiwi- en perenbomen, kweeperen, een walnootboom en een zestal hazelaars. In de aangrenzende boomgaard treffen we bomen van een oud appelras zoals de ‘Brabantse Bellefleur’ en ‘Transparante de Cronsels’. Deze laatste levert een vrij grote, zachte en sappige appel op, zegt Schoots. “De bloesem van al die fruit- en notenbomen is erg mooi. Zelf vind ik het ook een heel leuke tijd wanneer je kunt gaan oogsten. Van een deel van het fruit maken we zelf chutneys en jam. En van de bomen komen jaarlijks mandenvol noten.”

Verspreid over de tuinen van ‘Mon Plaisir’ staan zeven walnoten en acht mispelbomen. Verder staan er bij de oude mestput nog zes pruimenbomen. Het is de plek waar Schoots nog steeds een oude caravan heeft staan die hij destijds voor één gulden van zijn overbuurman heeft gekocht. De caravan is familie-erfgoed en is nu -anders dan in het begin- van alle gemakken voorzien. “We hebben er veel tijd in doorgebracht toen we met de renovatie van ‘Mon Plaisir’ begonnen. In het woonhuis zélf waren er, behalve twee petroleumkachels, een tapkraan en een geiser, nauwelijks voorzieningen.”

Perken

Ellen is lid van een tuinclub, een gezelschap van tuinliefhebbers dat met regelmaat samenkomt, uitstapjes organiseert en onderling ideeën uitwisselt. Een leuke club en altijd heel inspirerend, zegt ze. Daarnaast bezoekt ze geregeld zelf kwekerijen of slaat er tuinliteratuur op na. Toch acht ze de kans maar klein dat dit alles hun nog zal aanzetten tot grote veranderingen in de tuin. “We vinden het goed zoals het nu is. In de officiële tuin hebben we nu niet zo veel onderhoud, daar houden we het vrij precies bij. In andere delen van de tuin, laten we planten en bloemen wat meer de vrije loop. Maar we willen ook realistische zijn: nu zijn nog fit en vitaal en kunnen veel zelf. Maar er komt een moment waarop dat anders kan zijn. Om die reden willen we ‘Mon Plaisir’ verkopen en er een ander en wat kleiner object voor terug kopen. Maar wel een in de buurt en beslist ook met een tuin zodat we ook dar weer onze gang kunnen gaan.”

Foto’s: TSTP

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.koersopzeeland.nl/bij-mon-plaisir-is-het-nu-een-en-al-rozenpracht/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *